De filmrol De temperatuur daalt langzaam, de zomer loopt op zijn einde. Dat betekent dat ook de openluchtbioscopen verdwijnen en pleinen weer gewoon pleinen worden. Ieder jaar biedt de gemeente Rome de kans van de magie van het witte doek te genieten onder de sterrenhemel. Ditmaal waren er maar liefst twaalf 'arena’s' waaruit je kon kiezen.... Continue Reading →
Het balkon Sommige staan volgestouwd met leeg verpakkingsmateriaal. Andere worden gesierd door weelderige planten. Je hebt er waar de was te drogen hangt. Of die waar gekleurde molentjes met de wind mee draaien. Bijna alle balkons in Rome echter hebben iets gemeen: er zit nooit iemand. In Italië is het grofweg lekker weer van maart... Continue Reading →
De chit-chat ‘Hoe zit het met die lading horloges?’ ‘Die komt morgenmiddag aan. ‘Goed, zorg dat Salvo er aan gaat staan. ‘Komt in orde. En wat moet ik doen met die pakketten Ray-Bans?’ ‘Laat dat maar aan mij over, daar heb ik nog een mannetje in Charlestown voor.' In zijn strakke spijkerbroek zit Angelo in... Continue Reading →
De kikkers (2) Vandaag laat ik het Colosseum wel heel ver achter me: naar aanleiding van mijn vorige blog, waarin ik jullie een tipje van de sluier oplichtte over het plezier van het vak Latijn, schrijf ik vandaag op aanvraag over het oud-Grieks. De link met Rome is zo gelegd, want enkele van de verhalen... Continue Reading →
De kikkers In vuur en vlam voor zijn schoonzus Philomela, sleurt Tereus het arme meisje naar een afgelegen plek. Haar wanhopige kreten negerend, verkracht hij haar op brute wijze. Philomela schreeuwt dat zij de hele wereld van het onterende optreden van haar zwager zal vertellen. Maar hij rukt haar tong er met een tang uit... Continue Reading →
Het handwerk Ik heb nooit beweerd Rome te kennen. En als ik al dacht een en ander van de stad te weten, dan ben ik er dankzij mijn nieuwe baan wel achter gekomen dat er ook voor mij nog veel te ontdekken valt. Wie had er ooit vermoed dat je in het theater van Pompeius... Continue Reading →
De reisgids Sinds ik als auteur voor de nieuwe editie van 100% Rome de leukste, meest bijzondere en authentieke adresjes moet langslopen is bij mij de vraag gerezen: wat víndt de gemiddelde Nederlander eigenlijk leuk? Wat betekent ‘bijzonder’? En hoe authentiek zijn bepaalde trattoria’s? Als straks vijf Nederlanders met die roze gids voor hun neus spaghetti... Continue Reading →
De tandarts Je moet een beetje met je tijd meegaan en tegenwoordig lijkt het devies: hoe sneller, hoe beter. Haast niemand leest meer ellenlange teksten of neemt de tijd voor een drie uur durende film. Facebook is meester in het de revue laten passeren van de meest onbenullige of juist bijzondere momenten van Jan en... Continue Reading →
Een enigszins aangepaste versie van onderstaand stuk is op 27 april 2014 verschenen als gastcolumn op de website van Vertalersnieuws. Wie goed een vreemde taal wil leren, kan beter niet steeds letterlijk dingen vertalen naar de moedertaal. Vandaag wil ik dat echter voor de grap eens wél doen. Hoe zou het klinken als wij, nadat we iets... Continue Reading →
Het hotel Een vrouw steekt voorzichtig haar onopgemaakte hoofd om de hoek en kijkt met warrige haren of het gangpad vrij is. Het tienjarig zoontje heeft alvast zijn stoere skatebroek aangetrokken, maar zoekt even later met kleine oogjes en op pantoffels de wc op. Vader hangt met zijn ochtendadem over de toonbank en vraagt waar... Continue Reading →
Tessa Vrijmoed 