De scriptie Tussen de statige gebouwen en glooiende heuvels van Villa Borghese staat het Koninklijk Nederlands Instituut Rome, ook wel KNIR genoemd. Het is dé ontmoetingsplek voor studenten en professoren die werkzaam zijn in de vakgebieden archeologie, oude geschiedenis, kunstgeschiedenis en Klassieke Talen. Over het inhoudelijk deel van een verblijf aan het KNIR heeft bursaal... Continue Reading →
Het altaar De opkomst van het opmerkelijke duo beloont de wachtenden. Met vierkante billen zitten ze op de koude grond, als de accordeonspeler verschijnt. Hij lijkt wel een dakloze straatmuzikant. Zijn huid is haast zwart gebruind door de zon, zijn witte sokken steken er bij af, in gympen onder een te korte, gerafelde spijkerbroek.... Continue Reading →
Het voetbal Voor de voetbalgekken in Italië is het in de maanden september tot mei genieten. Maar ook vloeken, nagelbijten en tandenknarsen. De echte fanatiekelingen doen dan namelijk mee aan Fantacalcio, Schijnvoetbal: een toernooi onder vrienden waarbij bestaande spelers zogenaamd worden gekocht om niet bestaande teams te vormen. Hoe gaat dat in zijn werk? Aan... Continue Reading →
DE VULKAAN (2) Napels is niet in een paar dagen te vangen. Je hebt een kenner nodig die je wegwijs maakt of je moet op pad gaan met een reisgids, zoals die van mijn collega Iris, waarin zelfs tips voor Italianen en frequente bezoekers staan. Hieronder geef ik zelf drie suggesties, die je bezoek aan... Continue Reading →
DE VULKAAN (1) Zijn ene hand houdt een aktetas vast, zijn andere Patricia Cornwell’s ‘Postmortem’. Alles aan deze zakenman is serieus, van zijn strenge bril tot zijn opgepoetste schoenen. Het boek is bijna uit, Stoïcijns laat de heer zich van roltrap tot roltrap meevoeren. Met zijn duim houdt hij het boek geopend: de linkerhelft twee... Continue Reading →
De dansles Niet ver van de gevangenis Regina Coeli vandaan bevindt zich een oude dansschool. Je moet een zijstraat nemen en dan steeds verder van de rivier af lopen, tot het bescheiden logo verschijnt. In een inham, waar je gerust je fiets zonder slot kunt laten staan, vind je de ingang. Als je tussen de... Continue Reading →
De dichter Giuseppe Gioachino Belli (1791-1863) was een Italiaans dichter. In zijn testament verzocht hij zijn oeuvre te verbranden, maar dit verzoek werd nagelaten. Het resultaat is een enorme rijkdom aan poëtische teksten, waaronder 2279 sonnetten geschreven in de Romeinse straattaal van weleer. Ze representeren de stem van het Romeinse volk uit de negentiende eeuw.... Continue Reading →
Het vierkant Vorige maand is de Expo in Milaan afgelopen. Het was niet de eerste keer dat de wereldtentoonstelling in Italië werd gehouden: dit was zelfs al tweemaal eerder gebeurd, toen de volgende op het programma stond voor het jaar 1942. Mussolini had ambitieuze plannen en wilde Rome uitbreiden om de eerste twintig jaar van... Continue Reading →
DE KERSTMARKT Romeinen zijn niet zo dol op Milaan. Het raadseltje 'Wat is het mooiste in Milaan?' hoor je geregeld. Het antwoord luidt: 'De trein terug naar Rome.' Goed, de stad is minder extravagant dan Rome en de lucht is er grijzer, toch is die negativiteit niet helemaal terecht. Schijnt de zon, dan stralen zelfs... Continue Reading →
Het is zaterdagmiddag en ik fiets door de Via del Corso. Alhoewel, fietsen kun je het niet noemen: er is zoveel volk, dat ik nauwelijks kan trappen. Daar zit een jongen een sjekkie dicht te likken. Er staat een klein stoeltje naast hem met ervoor iets wat lijkt op twee gigantische, op elkaar gestapelde wokpannen. In de bovenste 'koepel' zitten enkele ronde holtes. Wat zou je daar mee kunnen, vraag ik me af?
