Het Nederlands Instituut

De scriptie Tussen de statige gebouwen en glooiende heuvels van Villa Borghese staat het Koninklijk Nederlands Instituut Rome, ook wel KNIR genoemd. Het is dé ontmoetingsplek voor studenten en professoren die werkzaam zijn in de vakgebieden archeologie, oude geschiedenis, kunstgeschiedenis en Klassieke Talen. Over het inhoudelijk deel van een verblijf aan het KNIR heeft bursaal... Continue Reading →

Museumnacht: Ara Pacis

  Het altaar De opkomst van het opmerkelijke duo beloont de wachtenden. Met vierkante billen zitten ze op de koude grond, als de accordeonspeler verschijnt. Hij lijkt wel een dakloze straatmuzikant. Zijn huid is haast zwart gebruind door de zon, zijn witte sokken steken er bij af, in gympen onder een te korte, gerafelde spijkerbroek.... Continue Reading →

Voetbaltoernooi

Het voetbal Voor de voetbalgekken in Italië is het in de maanden september tot mei genieten. Maar ook vloeken, nagelbijten en tandenknarsen. De echte fanatiekelingen doen dan namelijk mee aan Fantacalcio, Schijnvoetbal: een toernooi onder vrienden waarbij bestaande spelers zogenaamd worden gekocht om niet bestaande teams te vormen. Hoe gaat dat in zijn werk? Aan... Continue Reading →

Balletles

De dansles Niet ver van de gevangenis Regina Coeli vandaan bevindt zich een oude dansschool. Je moet een zijstraat nemen en dan steeds verder van de rivier af lopen, tot het bescheiden logo verschijnt. In een inham, waar je gerust je fiets zonder slot kunt laten staan, vind je de ingang. Als je tussen de... Continue Reading →

De gedichten van Belli

De dichter Giuseppe Gioachino Belli (1791-1863) was een Italiaans dichter. In zijn testament verzocht hij zijn oeuvre te verbranden, maar dit verzoek werd nagelaten. Het resultaat is een enorme rijkdom aan poëtische teksten, waaronder 2279 sonnetten geschreven in de Romeinse straattaal van weleer. Ze representeren de stem van het Romeinse volk uit de negentiende eeuw.... Continue Reading →

Straatmuzikant Andrea

Het is zaterdagmiddag en ik fiets door de Via del Corso. Alhoewel, fietsen kun je het niet noemen: er is zoveel volk, dat ik nauwelijks kan trappen. Daar zit een jongen een sjekkie dicht te likken. Er staat een klein stoeltje naast hem met ervoor iets wat lijkt op twee gigantische, op elkaar gestapelde wokpannen. In de bovenste 'koepel' zitten enkele ronde holtes. Wat zou je daar mee kunnen, vraag ik me af?

Burgemeester Marino treedt af

De schande De Nederlandse kranten hebben er nauwelijks een paar regels aan gewijd, maar in Rome is het vertrek van de burgemeester het gesprek van de dag. Wat heeft Ignazio Marino tot deze beslissing gebracht? En is het eigenlijk wel zo gek dat een oprechte politicus te midden van een stel corrupte lanterfanters opstapt? Kort... Continue Reading →

Een dag uit het leven van…

De treinreis Het getoeter in de straat maakt me voor de zoveelste keer wakker. Dit is niet zomaar een claxon. Dit is de claxon van een zeer geïrriteerd persoon. Van een persoon wiens auto geblokkeerd wordt door een wagen die hem klem geparkeerd heeft. Tooooooeeeeeeeet. Mijn hemel, wat is het toch weer een akelig geluid.... Continue Reading →

Airbnb

De wodka Hoewel tegenwoordig ook professionele instanties de weg naar Airbnb gevonden hebben is dit online bed&breakfastplatform ooit begonnen als een digitale ontmoetingsplek voor mensen die houden van reizen en mensen die houden van contacten leggen: wil je zelf op reis, dan kun je voor een zachte prijs bij een particulier persoon thuis overnachten en... Continue Reading →

Rome helpt immigranten

De boottocht Dagelijks eten er wel zo'n 700 man in Centro Culturale Baobab. Zevenhonderd. Voor ongeveer de helft van de vluchtelingen is er een slaapplaats. De anderen komen er om te eten, maar moeten elders onderdak vinden. Vannacht zal zo'n vijftig man met de trein naar Bolzano in noord-Italië gaan, om vervolgens de grens over... Continue Reading →

Create a free website or blog at WordPress.com.

Up ↑