The Smiles of Rome

'The Smiles of Rome' van Susan Cahill is niet alleen een boek voor liefhebbers van Rome. Ja zeker, het gaat om een collectie van verhalen die de Eeuwige Stad bezingen. Maar omdat de teksten zijn geschreven door een variëteit aan topauteurs is het boek tegelijkertijd een lust voor wie van literatuur houdt.

Advertisements

Het Auditorium van Rome

Zo nu en dan vragen mensen naar mijn favoriete plek in Rome. Een lastige vraag, waarop ik in de loop der jaren verschillende antwoorden heb gegeven. Stel je mij die vraag tegenwoordig, dan heb ik de respons klaar. Want er zijn niet zoveel plekken in de stad waar kunst, film, muziek en gastronomie samenkomen.

Geef de Romein een kans in de Nederlandse media!

Het valt me op dat de Romein er de laatste tijd bekaaid af komt in de Nederlandse media. Zijn bescheiden drankgedrag wordt op de hak genomen, over niet zwemmen na het eten wordt gelachen en anekdotes over luie of onprofessionele werknemers lijken aan de orde van de dag. Maar is dat terecht?

Nessuno mi può giudicare (film, 2011)

Alice is een goedgebekte dame op stand. Ze woont in een villa en heeft drie butlers. Alles gaat haar voor de wind, totdat haar echtgenoot overlijdt en een schuld achterlaat. Ze verliest haar huis en riskeert tevens de voogdij over haar zoon kwijt te raken. Nood brengt haar tot een bijzondere oplossing voor alle problemen...

10 speeltuinen in Rome

Zijn de kinderen het zat om beelden te kijken en door de straten te sjokken? Neem ze dan eens mee naar een van de prachtige Romeinse speeltuinen. Ik geef jullie tien tips:

Carlo & Malik (tv-serie, 2018)

Wat ik het leukst vind aan de nieuwste Romeinse politieserie Carlo & Malik, zijn misschien nog wel de personages. Zowel hoofdrolspelers als bijfiguren zijn sympathiek, waardoor ze kleur geven aan de grauwe moordzaken. En dat Rome zich op de achtergrond van haar alledaagse kant laat zien is een niet onbelangrijk tweede pluspunt. Carlo is een... Continue Reading →

Dorp

De lente wil zich nog niet echt laten zien. Ook al is het mei, de temperatuur ligt al weken laag. Een zwak zonnetje begeleidt me als ik over de Ponte Sisto de rivier oversteek. Iemand tikt me op de rug.

Epiloog

Inmiddels zijn er een flink aantal maanden voorbij gegaan sinds ik mijn rijbewijs heb gehaald. En wat heb ik naderhand veel bijgeleerd. Tweeëntwintig uur in de auto met een docent ernaast is namelijk vrij weinig. Ook al leer je tijdens de les de noodzakelijke kneepjes van het vak, het echte werk begint daarna. En dat is anders dan een pc-spelletje of een ritje in de botsauto.

Create a free website or blog at WordPress.com.

Up ↑